Panoufé.
Pnp’ (fen), P3-n—fr (eg), Panoube (kopt).
Betekenis: die van het goede.
Suffeet te Carthago uit c.4e eeuw v.C. Hij stamt
uit een familie van 17 generaties (CIS I 3778 = KAI 78), waarvan de chef de
bijnaam Ms.ry (de Egyptenaar) had. Een andere voorouder heeft de naam *bdr* =
dienaar van Re. Het is dus vermoedelijk een emigrantenfamilie uit Egypte.
Perseus.
Prsy (fen),
Persaios (gr).
Betekenis: Pers.
1.Voorouder van een familie uit de 5e eeuw v.C,
waarvan 6 leden bekend zijn (Kition III B 45). Zij dragen de titel rb srsrm =
chef van de makelaars, tussenpersonen en/of agenten.
Deze titel is wellicht verwant aan sirsor (hebr). Het is
kennelijk een erfelijke functie.
2.Achterkleinzoon van Perseus 1 in de 4e eeuw
v.C, welke al het voorafgaande noemt in zijn inscriptie.
3.Zoon van Demetrios van Kition. Hij leeft van c.306 tot 243
v.C. Hij gaat naar Athene en wordt daar een leerling van Zenon van Kition (Plutarchus
Aratos.23, Pausanius VIII 4). In 277 v.C wordt hij naar Pella gestuurd,
verwerft veel invloed aan het hof van Antigones II Gonatas en wordt de
huisonderwijzer van diens zoon Halycarès. In 244 v.C is hij de legercommandant
van Corinthe, maar in 243 v.C moet hij de stad en citadel overgeven aan Aratos,
waarna hij zelfmoord pleegt. Hij is de schrijver van de boeken: “Over het
koningsschap”, “Lacedemonische politiek” en “Dialogen aan het banket”.
Phellès.
Pls (fen).
Betekenis: hij heeft geëffend, uit de weg geruimd, geslecht.
De naam is niet slecht gekozen, want hij vermoordt zijn
broer Astarymos. Volgens Lipinski gebeurt dat in c. 879 v.C., maar ik meen in
mijn boek ”De Regeerders van Tyrus” aannemelijk gemaakt te hebben, dat het al
in 887/6 v.C gebeurd moet zijn. Hij regeert slechts 8 maanden (Flav.Jos.C.App.I
123), want op zijn beurt wordt hij op vijftigjarige leeftijd vermoord door Ittobaal,
de hogespriester van Asjtarte.
Philènes.
Mogelijk een legende. In ieder geval schrijft Sallustius
erover in zijn boek Jugurtha (79). Carthago en Cyrene zouden elkaars gebieden
op de volgende manier hebben afgebakend. Vanuit beide steden zouden 2 mannen
vertrekken en waar zij elkaar zouden tegenkomen, daar zou de grens zijn. Het
schijnt, dat de broers Philènes uit Carthago veel beter hun best hebben gedaan,
want de ontmoeting zou hebben plaats gevonden bij wat later BOMOS werd genoemd
en dat is op het laagste punt qua breedteligging van de grote Syrte. Cyrene
kreeg dus veel minder land. Dat werd door de tegenpartij niet geaccepteerd en
de Philènes broers moesten een stuk teruggaan. Dat weigerden zij en ze werden
ter dood gebracht. Op die plek zou een altaar geplaatst zijn.
Philo van Byblos.
‑ Suda t.a.v. Philo
van Byblos.
"Philo van Byblos: een grammaticus. Hij werd geboren
omstreeks de tijd van Nero en hij leefde lang. In ieder geval zegt hij zelf,
dat, toen hij 78 jaar oud was ten tijde van de 220e olympiade, Severus, die
Erennius werd genoemd, consul was. Hij schreef 'Over verwerving en selectie van
boeken' in 12 delen; 'Over steden en de
voornamen die die hadden gemaakt' in 30
delen; 'Over de regering van Hadrianus' tijdens welke periode Philo leefde en
andere werken."
‑ Porphyrius in de
abstinentia (2.56):
"De Fenicische geschiedenis..., die Sanchuniathon
schreef in de Fenicische taal en Philo van Byblos vertaalde in het Grieks in 8
boeken."
‑ Eusebius in Praeparatio evangelica (I.9.19‑22):
"De polytheïstische vergissing van alle naties
verscheen nog vele eeuwen later, te beginnen met de Feniciërs en de Egyptenaren
en werd via hen doorgegeven aan alle andere naties en zelfs aan de Grieken,
zoals de geschiedenis van de vroegste naties opnieuw zich herhaalt, hetgeen
voor ons tijd is om dat te herzien, te beginnen met de Feniciërs. Sanchuniathon
bericht over wat hierna volgt. Hij was een man van de vroegste tijden, zelfs
van voor de Trojaanse oorlog, zoals ze zeggen. Bovendien is er een getuigenis,
dat hij zeer werd hooggeacht door zijn nauwkeurigheid en geloofwaardigheid van
de Fenicische geschiedenis. Philo ‑ dat is de Philo van Byblos en niet de
Hebreeuwse Philo ‑ vertaalde zijn complete werk van het Fenicisch naar het
Grieks en publiceerde het. Bewijs voor deze beweringen worden geven door onze
tijdgenoot {Porphyrius!}, die tegen ons samenzwoer, in het vierde boek van zijn
polemische verhandeling, waar hij over de man precies als volgt getuigt:
'Sanchuniathon van
Beiroet geeft het meest waarheidsgetrouwe verslag over de Joden, omdat het in
overeenstemming is met hun topografie en naamlijsten. Hij verkreeg zijn
gegevens via Hierombalos), de priester van de god Ieuo, die zijn geschiedenis
had opgedragen aan Abibalos), de koning van Beiroet en dat geaccepteerd werd
door de koning en zijn toenmalige onderzoekers over de historische
geloofwaardigheid. De tijd van deze mensen valt even voor de Trojaanse periode;
en zij waren in feite bijna tijdgenoten van Mozes, zoals blijkt uit de
opvolgingslijsten van de koningen van Fenicië. Sanchuniathon, die met een
liefde voor de waarheid, de complete oude geschiedenis van de verslagen in
iedere stad en van de teksten in de tempels verzamelde en in de Fenicische taal
opschreef, leefde omstreeks de tijd van Semiramis), koningin van de Assyriërs,
waarvan bekend is, dat zij voor of omstreeks de Trojaanse oorlog heeft geleefd.
Philo van Byblos vertaalde dit werk van Sanchuniathon in de Griekse taal.'
Aldus schreef de
auteur, die hierboven genoemd is {Porphyrius}, getuigenis afleggend van zowel
de waarachtigheid en de oudheid van de theoloog. Maar de laatste
{Sanchuniathon} stelt, dat als goddelijk niet de god boven alle dingen en
evenmin de goden in de hemel zijn, maar sterfelijke mannen en vrouwen, die geen
beschaafd gedrag behoeven te vertonen; noch behoeven het personen te zijn, die
het waardig zijn de goedkeuring weg te dragen vanwege hun deugden of vanwege
hun toewijding aan de liefde voor de wijsheid, maar zij zijn betrokken bij het
kwaad van verdorvenheid en volledige ondeugd. En hij stelt, dat zij dezelfden
zijn, die zelfs nu gezien worden als de goden door iedereen, in de steden en op
het platteland. Beschouw de voorbeelden van dit geloof uit zijn
beschrijvingen."
Uit deze en andere Griekse overleveringen kan opgemaakt
worden, dat Philo tijdens de regering van Nero werd geboren. Hij leefde ook nog
ten tijde van keizer Hadrianus, want daarover publiceert hij. Hij introduceert
Hermippos van Beiroet bij Herennius Severus, een hoge Romeinse ambtenaar. Philo
was 78 jaar (t.t.v. de 220e Olympiade), toen Erennius Severus consul was.
Alhoewel deze gegevens voor een deel in tegenspraak met
elkaar zijn, kan gevoeglijk wel volgens deze berichten worden aangenomen, dat
Philo in ieder geval in de tweede helft van de eerste eeuw en begin tweede eeuw
na Chr. geleefd moet hebben en dat hij in die tijd o.a. de Fenicische
geschiedenis van Sanchuniathon vertaald moet hebben in acht boeken in het
Grieks.
Veel meer zekerheid is er niet. Wel is het plausibel om aan
te nemen, dat Philo deel uitmaakte van een kring van belangrijke oosterse
geleerden, die via Erennius Severus op een of andere manier verbonden werden
met het Romeins bestuur.
Philo van Byblos moet overigens niet verward worden met
Philoon van Alexandrië, ofwel Philoon Judaeus. Deze Joods‑hellenistische
wijsgeer leefde van ca.30 v.Chr. tot na 40 n.Chr. Hij trachtte een verbinding
tot stand te brengen tussen de Joodse/oosterse godsdiensten met de
hellenistische wijsbegeerte. Uiteindelijk is dit neergekomen op hellenisering
van de bijbelse wereld.
Praxippos.
[...]ps (fen).
1.Praxippos I, koning van Lapethos, regeert 14 jaar tussen waarschijnlijk
c.360-346 v.C. Vermeldt op een inscriptie Larnaka-tis-Lapithou III, 2-3. Hij
wordt opgevolgd door Barik-Shamash.
2.Praxippos II. Laatste koning van Lapethos. Hij wordt in
312 v.C verdreven volgens Diodoros XIX 79,4.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten